| سنبل الطيب نام علمی: Valeriana officinalis خانواده: Valerianaceae(سنبل الطيب) گياه شناسی: گياهی است علفی به ارتفاع تا دو متر با ساقه ای شياردار.برگهای اين گياه دارای وضع متقابل و متشکل از برگچه های بيضوی نوک تيز است. قسمت مورد استفاده گياه ريزوم آن است که از ريشه های زيادی پوشيده شده است. ريزوم و ريشه ها دارای بوی خاصی می باشد که گربه را به خود جلب کرده و باعث تحريکاتی در آن می شود, به طوری که حرکات خاصی را انجام می دهد و به همين دليل به آن علف گربه می گويند. گلهای آن بصورت ديهيم بر روی ساقه قرار می گيرند, دارای رنگ سفيد يا صورتی با بوی مطبوع هستند. اين گياه اکثرا" در نواحی جنگلی با ارتفاع کم رشد می کند.

ترکيبات مهم: مهمترين ترکيبات ريشه گياه, والپوتری ايت ها و اسيد والرنيک است که به ميزان 2-5/0 درصد متغير است. همچنين در اسانس آن به ميزان 7/0-3/0 درصد بورنيل استات, بتا کاريوفلين, والرانون و وارنال موجود است. مقدار کمی از آلکالوئيدهای والريانين و والرين, ايريدوئيد, فلاونوئيد و استرول ها از ديگر ترکيبات اين گياه می باشند. اثرات مهم: مهم ترين اثر سنبل الطيب آرام بخش بودن آن است. اثرات ديگر شامل خواص آنتی بيوتيکی, صفرا آوری, کاهش پر فشاری خون, آرام کردن ماهيچه های روده, ضد سرطان, ضد اسپاسم, ضد عفونی کننده, ادرار آور, محرک و ضد کرم می باشد. طريقه و مقدار مصرف: به 5-3 گرم پودر ريشه يک ليوان آب جوش اضافه نموده و حدود 15-10 دقيقه به حال خود می گذاريم سپس صاف کرده ميل می کنيم. نکات قابل توجه: کسانی که می خواهند به طور مداوم از سنبل الطيب يا فراورده های آن استفاده کنند, بايد پس از هر دو هفته مصرف يک يا دو هفته مصرف آن را قطع نمايند. کسانی که می خواهند ازريشه سنبل الطيب به طور مستقيم استفاده نمايند, بهتر است آن را در هاون له نموده و بر روی 5 گرم له شده يک ليوان آب ريخته و مدت حداکثر 5 دقيقه بجوشانند, سپس صاف کرده آن را ميل نمايند.
|