مسعود ریگی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: برداشت گیاهان دارویی منوط به اصول اکولوژیکی است و برداشت محصول صرف نزول باران ملاک نیست.

وی افزود: تیم هایی در این زمینه وجود دارند که با رصد مراتع و ذخایر ژنیتیکی با توجه به عدم آسیب به مرتع مجوز برداشت گیاهان دارویی را صادر می کنند.

معاون فنی اداره ‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان با اشاره به حوزه فرآوری محصولات گیاهی افزود: سند توسعه گیاهان دارویی در قالب حفاظت، احیا، توسعه رویشگاه و بهره برداری صحیح برای این استان برای ۱۱ گونه گیاهی با اعتباری بالغ بر ۲۱۷ میلیارد تومان طراحی و ارائه شده اما تا زمان تامین اعتبار در قالب پروژه مردمی کار مرتع داری انجام می شود.

ریگی حیات مراتع را معطوف به مشارکت مردم دانست و تصریح کرد: ۱۰۳حوزه مرتع داری در سیستان و بلوچستان وجود دارد که در کشور ۹۴۰ هزار خانوار مجری اینگونه طرح ها هستند.

وی در حوزه حمله ملخ های صحرایی به نوار جنوبی سیستان و بلوچستان گفت: کار پایش و رصد مراتع در دستور کار است اما تاکنون مشکل و خسارتی در این حوزه گزارش نشده است.

به گزارش ایرنا سیستان و بلوچستان به عنوان وسیع ترین استان کشور و واقع شدن در منطقه گرم و خشک از تنوع گیاهی بسیار مطلوبی برخوردار است به طوری که تاکنون از هزار و ۳۰۰ گونه آن ۳۰۰ گونه دارویی و صنعتی شناخته شده است.

کهور ایرانی، کلیر، چگرد، پیر، توج، کنار، استبرق، کهور پاکستانی، داز، گز روغن، حرا، چش کنار و انار شیطان، بومادران، صد آب، سرنجیل، شنز (خارشتر)، خاک شیر، منگولی، مدوح (شیرین بیان)، دانیچک، توتری، کلپوره، گلدر، پورچنک، گواتک، شوتک، سارنگ، ازگند (آویشن)، درنگ (درمنه)، برنجاسف، بوجایل، کل کشته، دودنی(اسپند)، مورپوژو ، پتونتد، قارچ، جعفری و نعنا کوهی، راب، اسفناج وحشی، ریواس، پونه، گل گاوزبان، بنه، بادام کوهی، زیر بال، کنار، کاسک، کسور و غیره از جمله مهمترین گیاهان دارویی سیستان و بلوچستان محسوب می شوند.